We begonnen onze reis in Kathmandu en vlogen vanuit een nabijgelegen vliegveldje naar Lukla en we wandelden de eerste dag naar Phakding. Een steile klim leidde ons uiteindelijk naar Namche Bazaar, waar we vandaag een dag extra blijven om te acclimatiseren.

Namche Bazaar (3440m)

Gistermiddag zijn we aangekomen in Namche Bazaar, een gezellig provinciehoofdstadje middenin de Himalaya dat omringd wordt door besneeuwde bergtoppen. Het plaatsje is uit zijn voegen gegroeid door de vele toeristen die hiernaartoe zijn gekomen. Je vindt er dan ook een paar winkelstraatjes vol met spullen voor reizigers, zoals kleding en snacks.

Namche Bazaar.

Acclimatiseren in Namche Bazaar

We zitten hier op 3440 meter en omdat we eergisteren in Kathmandu nog maar op 1500 meter zaten, zijn we veel te snel gestegen. Daar krijg je hoogteklachten van, want een menselijk lichaam kan daar eigenlijk niet zo goed tegen. Daarom maken we vandaag een dagwandeling en slapen we vanavond weer in Namche Bazaar.

De verschijnselen van hoogteziekte

Dat je hoogteklachten of hoogteziekte krijgt, heeft alles te maken met het gebrek aan zuurstof in de lucht, want hoe hoger je gaat, hoe minder zuurstof er in de lucht zit. Het gevolg daarvan is dat je sneller gaat ademen en dat je hart sneller gaat kloppen. Doordat je sneller ademt en de lucht er droger is, verlies je meer vocht en moet je dus meer drinken om voldoende vocht binnen te houden. Daarnaast maakt je lichaam extra rode bloedcellen aan om de zuurstof beter te kunnen vervoeren door het lichaam.

Als het lichaam zich niet snel genoeg aanpast aan de hoogte, dan krijg je last van allerlei kwaaltjes: Hoofdpijn, slapeloosheid, kortademigheid of benauwdheid, misselijkheid en gebrek aan eetlust. Deze kwaaltje vallen onder de noemer ‘hoogteziekte’ en iedereen krijgt hier in meer of mindere mate last van.

Steven wandelt.

In het ergste geval krijg je echter “acute hoogteziekte” (vochtophopingen in de hersenen en/of longen), wat dodelijk kan zijn. Het enige wat je dan kunt doen is zo snel mogelijk afdalen. De klachten zouden dan als het goed is vanzelf moeten verdwijnen.

Ook wij hebben hoogteklachten

Gisteravond tijdens het diner had ik barstende hoofdpijn. Gelukkig zakte dat weg na het gebruik van paracetamol. Hoogteziekte-pillen (Diamox) durven wij niet te nemen en het wordt ook afgeraden door onze gids. De pillen onderdrukken namelijk de symptomen en mocht je acute hoogteziekte krijgen, dan is dit minder goed te herkennen. Wij willen dat risico liever niet nemen en daarom houden we het voorlopig bij paracetamol en hopen we verder dat de gids een oogje in het zeil houdt.

Steven met onze gids en drager.
Steven met onze gids en drager.

Dagtocht naar Hotel Everest View

Het is stil in de straten, want we zijn al vroeg op pad gegaan voor onze acclimatisatie wandeling naar Hotel Everest View. Het pad loopt steil omhoog en we zijn niet de enige. Een optocht van klimmers volgt langzaam het pad omhoog. Het is gezellig onderweg en iedereen is opgewekt. Onderweg lopen we door een woud van jeneverbesstruiken. Het is prachtig om te zien.

Namche Bazaar.
Namche Bazaar van boven.
Een helikopter in de Himalaya.
Helikopters vliegen met toeristen rond en halen gewonden van de berg.
Gentiaantjes in de Himalaya.
Gentiaantjes.

Ik heb weer hoofdpijn, dus er gaat weer een halve paracetamol in. We schipperen de hele tijd tussen afzien en genieten van al het moois om ons heen. En al dat moois zorgt er constant voor dat je dóór wilt gaan!

Steven heeft uitzicht op een berg.
Een Nepalese yak.
Prachtg, die yaks!
Een aasgier.
Er vliegen ook aasgieren rond.
Nepalese mevrouw in traditionele kledij.
Deze Nepalese vrouw in traditionele kledij verkoopt souvenirs aan toeristen.

Hotel Everest View (3800m)

De naam van het hotel klinkt spectaculair, maar de top van Mount Everest is vandaag helaas in wolken gehuld. We nemen plaats op het winderige terras en zodra we aan de warme thee zitten, klaart het weer een beetje op en kunnen we in de verte de sneeuwwitte bergen zien waar we naartoe aan het wandelen zijn.

Steven bij Hotel Everest View.
Uitzicht vanaf Hotel Everest View op de bergen.
Uitzicht vanaf Hotel Everest View op de bergen.

Een groep mannen uit Koeweit is van plan om naar de top van Ama Dablam (6812m) te klimmen en om daar (tijdelijk) een vlag op te hangen van 30 bij 100 meter. Het doek weegt 150 kilo en 6 mensen dragen elk een onderdeel van 25 kilo. Pfff… En dat allemaal om een wereldrecord te vestigen. Heftig hoor!
(hier staat een video van een jongen die Ama Dablam in zijn eentje beklom)

Nepal-639-Ama-Dablam
Ama Dablam, uitzicht vanuit Dingboche.

Goed geacclimatiseerd

We zijn vandaag 400 meter gestegen en ook weer afgedaald. Na de acclimatisatie-wandeling gaat het ineens een stuk beter met ons. De hoofdpijn is grotendeels verdwenen en we kunnen weer lachen. Morgen zullen we verder trekken naar het klooster van Tengboche, op 3.867 meter hoogte.

Boek deze reis

Vliegtickets vergelijken:Skyscanner.nl
Onze reisorganisatie:MetJoostNaar.nl
Reisgidsen:Nepal reisgids op Bol.com
Hotels zoeken:Booking.com
Geheime tip:Geheime tip!
Paklijst:In de maak 🙂
Alle blogs:Hoofdpagina Nepal
(Visited 27 times, 27 visits today)
The following two tabs change content below.
Mirre Oost is videoproducent, drone-piloot en reisjournalist. In ieder continent heeft ze wel een paar voetafdrukken staan. Ze doet graag dingen die nieuw en actief zijn. Meer weten? Lees verder over Mirre. Voor professionele videoproducties kun je terecht op haar bedrijfswebsite SunshineFilms.nl.

Write A Comment