In het Spaanse dorp El Rocío stap je bijna letterlijk in het verleden. In dit dorp dat regelrecht uit een film over het Wilde Westen lijkt te komen, ligt geen asfalt. Op de zandwegen voor de huizen staan houten balken om de paarden aan vast te maken. De Sheriff heb ik nog niet gezien, zou hij thuis zijn?

Wild Wild West in El Rocío

We checken in, in een héérlijk hotel: La Malvasía. Alles is perfect. De heerlijke geur in het hotel, het prachtige design van de kamers en de badkamer. Een super zacht bed. Aan werkelijk alles is gedacht. Vanuit mijn raam zie ik paardrijders door de straten lopen.

Rondrit door El Rocío

Veel tijd om van de heerlijke kamer te genieten krijgen we nu nog niet, want buiten staat een paardenkoets op ons te wachten. Samen met gids Chari maken we een rondrit door het dorp.


Er zijn wel auto’s in dit dorp, maar je moet wel weten op welke paden je kunt rijden en op welke niet!

Tijdens de rit vertelt Chari ons over de historie van El Rocío. Ooit werd hier een Maria-beeldje gevonden, uitgehakt in een boom. Dankzij deze ‘verschijning’ werd El Rocío een heilige plek. Het houten beeldje is er nog steeds, maar er is een groot versierd Mariabeeld omheen gemaakt, zodat het origineel niet beschadigt. Om de Maria heen staat weer een enorme witte kerk. Tijdens een jaarlijkse processie wordt Maria het dorp rondgedragen.

In de prachtige kerk staat het beeld van de Madonna en er is een grote muurschildering van de Poolse Paus Jean Paul II die hier in 1993 langskwam. Het is één van de belangrijke momenten geweest in de geschiedenis van El Rocío.

Steeds meer bezoekers

Die processie trok steeds meer mensen aan vanuit heel Spanje en ook uit andere landen. Tegenwoordig wordt dit slaperige dorp éénmaal per jaar wakkergeschud door meer dan een miljoen bezoekers! Die mensen slapen in huizen, maar ook in tenten. Een beetje een festivalgevoel, zeg maar.

Vanuit de historie sloten mensen zich aan bij een ‘Brotherhood’. Zo’n Brotherhood is een gemeenschap die ontstaat bijvoorbeeld vanuit een ander dorp. Gezamenlijk gaan ze jaarlijks naar El Rocío toe. In de loop der jaren hadden steeds meer mensen slaapplekken nodig, dus die ‘Brotherhoods’ bouwden huizen en regelden vervoer. Het dorp staat dus vol met statige, grote huizen die het hele jaar door verlaten zijn, op één festivalweek na…

Ook zijn er in de loop der jaren in El Rocío heel wat tradities ontstaan. Zo is er bijvoorbeeld een brug waar je als Brotherhood met de koets overheen moet om het dorp binnen te komen. Nadat een koets de brug voor het eerst gepasseerd is, mogen ze op de brug een plaatje slaan met de naam van de Brotherhood erop.

Iedereen die naar het festival komt, trekt de mooiste kleren aan. Het lijkt net een soort carnaval!

Uit eten

’s Avonds gaan we uit eten bij Aires de Doñana, een restaurant met schitterend uitzicht over de moerassen van Nationaal Park Doñana, waaraan El Rocío grenst en waar we morgen naartoe gaan. Het eten is Veel en Heerlijk. Vooral het toetje is niet te versmaden.

In het avondlicht, onder een deken van warme lucht, lopen we langs het water terug naar ons hotel. In het donker van het moeras zien we paarden met veulens. Die lopen hier wild rond en worden ééns per jaar verzameld voor de paardenmarkt. Bij een bar zitten mensen aan een tafeltje, vlak naast hun paard die vastgebonden is aan een houten paal. Precies zoals je in een Western verwacht.

Zó kun je deze reis boeken:

Overnachten: La Malvasía
Vlucht: Via Skyscanner naar Sevilla
Bus: Zie Omio voor de beste busverbinding
Bestel de Insight reisgids van Zuid-Spanje
Paklijst voor een zonvakantie

Lees verder over Spanje.

The following two tabs change content below.
Mirre Oost is videoproducent, drone-piloot en reisjournalist. In ieder continent heeft ze wel een paar voetafdrukken staan. Ze doet graag dingen die nieuw en actief zijn. Meer weten? Lees verder over Mirre. Voor professionele videoproducties kun je terecht op haar bedrijfswebsite SunshineFilms.nl.

Laatste berichten van Mirre (toon alles)

Write A Comment