26
okt-2010

Verkiezingen in Myanmar [2010]

Azie

In 2010 reisde ik als toerist naar Myanmar om de mooie tempels van Bagan van dichtbij te bekijken. Pas op het laatste moment, toen ik mijn vliegticket al had geboekt, werden er verkiezingen uitgeschreven. Als je de film Burma VJ hebt gezien, dan is dit een periode die je als toerist koste wat kost wilt vermijden. Toch ging ik ernaartoe, weliswaar met klamme handjes.

Dit artikel is geschreven in 2010, toen het land nog een dictatuur was.

Verkiezingen in Myanmar

Ik kwam naar Myanmar in een belangrijke periode: De regering hield voor het eerst in 20 jaar “democratische” verkiezingen. Bovendien werd oppositieleider en idool van het volk Aung San Su Kyi na jarenlang huisarrest vrijgelaten. Het klinkt allemaal positief, maar niets is minder waar.

Myanmar staat in de top 4 van corruptste landen op aarde en de zittende regering (het leger) is via een coup aan de macht gekomen. De ‘verkiezingen’ zijn een signaal aan de wereld, maar de resultaten lagen al lang van tevoren vast. Natúúrlijk maken de zittende generaals geen plaats voor anderen! Dat zou namelijk betekenen dat zij de rest van hun leven in de gevangenis kunnen slijten.

In de ‘toeristengebieden’ lijkt alles heel vredig en mensen willen graag (Engels) met je praten om zo meer over de rest van de wereld te weten te komen. Zelf hebben ze niet de mogelijkheid om te reizen: Niemand heeft een paspoort en wil je er één, dan moet je heel veel geld betalen.
Na een tijdje oppervlakkig met mensen gepraat te hebben, begint het te wringen. Je gaat je dan bepaalde dingen afvragen, over waarom de dingen hier zijn zoals ze zijn, en daar krijg je simpelweg geen antwoord op.
De antoorden zijn verweven met de nationale politieke omstandigheden en mensen zijn simpelweg te bang om hierover te praten: Misschien is je buurman wel een spion van de regering. En als je dan iets negatiefs zegt, dan loop je het risico opgepakt te worden…

In 2007 waren er vredige massaprotesten waarbij het leger begon te schieten en het leger deinsde er zelfs niet voor terug om op monniken te schieten.. (zie de indrukwekkende documentaire: Burma VJ).

Aung San Su Kyi

Aung San Su Kyi is de grote hoop van de inwoners van Myanmar. Zij is de dochter van de man die Myanmar (destijds Burma) onafhankelijkheid bracht van de Engelsen. Hij was een volksheld en werd vermoord. Zijn dochter is in zijn voetsporen getreden en leidt de National League for Democracy (NLD); de grootste oppositiepartij, die in de verkiezingen van 1989 85 procent van de stemmen kreeg. Ze geeft de inwoners grote hoop op een goede toekomst en die enkele keer dat de locals over haar praten, is de liefde die ze voor haar uitspreken bijna tastbaar.
Dit was reden genoeg voor de regering om haar 15 van de afgelopen 20 jaar onder huisarrest te plaatsen, steeds weer met een slechte smoes. Haar Engelse man werd in het buitenland ernstig ziek. Zij kon hem niet bezoeken, want als ze het land verlaat, dan laat de huidige regering haar niet meer toe. Hij kreeg geen visum om het land in te komen, dus hij is alléén gestorven. Ook heeft ze haar kinderen lang moeten missen.
Nu, een week na de verkiezingen, is ze vrijgelaten. Ze blijft strijden en ze trekt het hele land door om te speechen en de mensen weer hoop te geven.
Haar verhaal toont aan hoe diepgeworteld het verlangen naar vrijheid in Myanmar is.

Scholing

De regering onthoudt haar bevolking onder andere kennis en rijkdom:
– Kennis: De scholing is in de handen van de regering en slecht. Ook de media wordt hevig gecontroleerd. Voor en tijdens de verkiezingen was het internet afgesloten. Na de verkiezingen kwamen wij er via internationale nieuwspagina’s op internet achter dat er rellen waren geweest en dat 10.000 mensen gevlucht waren naar Thailand, terwijl de lokale kranten hadden bericht dat de dag rustig was verlopen. De regering houdt de mensen dom, om zo opstanden te voorkomen.
– Geld: De mensen betalen 20% belasting en zien daar nooit iets van terug, behalve in de dure auto’s en wapens van de regeringsleiders.
– Vrijheid van meningsuiting: Zeg je iets verkeerds over de regering, dan kun je zomaar opgepakt worden.

Spionnen

Een fietser die van half Oostenrijks / half Thaise afkomst was, vertelde mij over zijn tocht. Een paar plaatsen in Myanmar zijn vrij toegankelijk voor toeristen, waaronder de grote steden en het strand. In de binnenlanden kun je als toerist praktisch niet komen, behalve per fiets! Deze reiziger had wel lef en durfde de confrontatie met de regering aan te gaan. Hij reed naar de binnenlanden van Myanmar om daar de lokale cultuur en natuur te ontdekken.
Er gaan geruchten de ronde dat militairen hier af en toe heen gaan om de mensen onder druk te zetten en hun voorraden te ‘stelen’. Het is een vorm van slavernij. De fietsende toerist mocht daar natuurlijk niets van te zien krijgen en dus werd er alles aan gedaan om hem dwars te bomen.
Het begon met een man op een brommer die keurig achter hem bleef rijden. Toen de militair eenmaal door kreeg naar welk dorp de fietser op weg was, reed hij hem voorbij naar het dorp. Toen de fietser daar aankwam, werd er gezwegen in alle talen. Alle ogen waren op één punt gericht: De man die hem zojuist voorbij gereden was.

In een café bestelde hij een drankje. Dat kon gelukkig wel. De militair (die nog steeds deed alsof hij undercover was), ging net als in een inspector-Gadget film aan een tafeltje achter een opengeslagen krant zitten. Niemand in Myanmar heeft telefooncontact, behalve de inspector, die had een portofoon: –KKKGGGGG–(praat in Myanmar taal)-“tourist”-(blablabla)-“tourist”– Oftewel, er werd uitgebreid verslag gedaan van de activiteiten van “de toerist”. Alsof hij dat niet door had!

Ook ikzelf werd de laatste dag van mijn verblijf geschaduwd. Lees het verhaal hier.

Het schijnt dat ongeveer éénderde van de inwoners van Myanmar een spion van de regering is. Mensen kunnen hun eigen buurman of zelfs hun vrienden niet eens vertrouwen! Daarom houden ze liever hun mond.
En daar kwam dat nare gevoel dus vandaan! Als je een land bezoekt, dan wil je het leren kennen, dan wil je ervaringen uitwisselen met de inwoners, maar in Myanmar ben je simpelweg niet in staat om je mening te uiten en dat is een immens grote beperking van je vrijheid.

Verkiezingen in Myanmar

Tijdens de verkiezingen was ik in een klein dorpje aan het Inle Meer en ik ben uit voorzorg de hele dag binnen gebleven, maar de verkiezingen verliepen vredig. Aung San Su Kyi werd vrijgelaten en kreeg zelfs een zetel in het parlement om de bevolking tevreden te stemmen. Langzaamaan openen de grenzen zich en wordt dit een iets vrijer land. Door de toeristen die hier komen, krijgen de inwoners meer kennis over de wereld en zal de welvaart langzaamaan verbeterd worden. Toch heeft dit land nog een lange weg te gaan…

Meer informatie en tips naar aanleiding van mijn backpack-avontuur in Myanmar vind je hier.

DSCF5296
DSCF5327
DSCF5356
DSCF5365
DSCF5408
DSCF5419
DSCF5468
DSCF5540
DSCF5723
DSCF5582
DSCF5610
DSCF5617
DSCF5630
DSCF5643

0

 likes / 0 Comments
Share this post:

comment this post


Click on form to scroll

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec